De narcistische vrouw-hoe hulpeloosheid en chaos manipulatie worden. 

Niet alle controle is zichtbaar. Niet alle macht is luid. Soms verschijnt manipulatie als hulpeloosheid en chaos. Als iemand die "dat gewoon niet kan". Binnen bepaalde narcistische dynamieken, vooral covert (zie ook artikel 'Covert narcisme') van aard, kan strategische hulpeloosheid en chaos een manier zijn om invloed te behouden zonder openlijk dominant te lijken en dit typeert vooral de narcistische vrouw.

Strategische hulpeloosheid: het verschuiven van verantwoordelijkheid

Strategische hulpeloosheid betekent niet dat iemand werkelijk onbekwaam is. Het betekent dat onbekwaamheid selectief wordt ingezet. Dat kan zich uiten als: 

• Taken niet opnemen of uitstellen 
• Administratie doorschuiven 
• Zeggen "ik kan dat niet" of "ik doe dat niet graag"
• Verwachten dat de partner alles regelt. 

De partner (kan ook kind of andere dichte naaste zijn) wordt zo geleidelijk de uitvoerende kracht. Niet via expliciete dwang. Maar via gewoonte. Via impliciete verwachting. Via het gevoel dat het "logisch" is dat de ander het doet. Het duwt de partner in de reddersrol. Dit kan initieel aantrekkelijk lijken maar is op lange termijn uitputtend en voedt schuldgevoel wanneer men niet helpt.

Selectief functioneren

Wat dit patroon kenmerkt, is selectiviteit. In sommige contexten kan een narcistische vrouw doelgericht, competent en daadkrachtig functioneren. Bijvoorbeeld op het werk, waar erkenning of persoonlijk voordeel meespeelt. Maar in de relationele sfeer ontstaat een heel andere dynamiek. Daar blijven verantwoordelijkheden vaker liggen of ze worden verschoven. Die tegenstelling kan verwarrend zijn voor de partner. Want het probleem lijkt geen onvermogen, maar eerder een kwestie van prioriteit.

Georchestreerde chaos

Naast hulpeloosheid komt vaak georchestreerde chaos voor : 

• Afspraken veranderen of worden 'vergeten'
• Taken blijven half uitgevoerd
• Plannen verschuiven
• Inconsistente bereikbaarheid 
• Spullen raken zoek

De partner begint te structureren. Te organiseren. Te compenseren.
Op termijn ontstaat een vaste rol. De één creëert chaos. De ander bewaakt stabiliteit. 

En wie stabiliteit bewaakt, draagt vaak de zwaarste last.

Buitensporige verwachtingen 

Een ander kenmerk dat vaak zichtbaar wordt in relaties met een narcistische vrouw, is haar hoge buitensporige standaard voor de partner. Ze vraagt veel, is 'high maintenance', en wat de partner geeft, lijkt zelden te volstaan. Wat geleverd wordt, wordt al snel vanzelfsprekend. Dankbaarheid blijft uit, of is beperkt en vluchtig. De partner probeert harder. Doet meer. Past zich aan. Maar de lat verschuift mee. Altijd net buiten bereik.
Het is alsof de partner leeft rond een koningin,een Queen Bee, wiens tevredenheid het centrum vormt van het hele systeem. Alles draait om haar stemming, haar goedkeuring, haar behoeften. En de partner wordt degene die blijft bijsturen, bijgeven, bijleggen. Tot er iets sluipt in de binnenwereld van de partner: een stil, maar hardnekkig gevoel van tekortschieten. Dat gevoel wordt telkens opnieuw aangewakkerd wanneer haar kilte verschijnt. Wanneer haar afstand voelbaar wordt. Wanneer de partner opnieuw niet voldoet. Vaak zonder precies te weten waaraan. 

Zolang de partner blijft proberen haar tevreden te stellen, blijft het systeem intact en de machtsbalans ongelijk.

Verandering ontstaat pas bij dit besef: